KRADZIEŻ Z WŁAMANIEM.
Niniejsza sprawa dotyczyła zarzutu kradzieży z włamaniem, który miał być dokonany przez oskarżonych wspólnie i w porozumieniu. Dodam, że w pierwszym procesie bronili się sami, bez ustanowienia obrońcy.
O ile pojęcie kradzieży jest zrozumiałe dla czytelnika o tyle wskazać trzeba, że włamanie polega na przełamania zabezpieczeń chroniących przedmiot czynności wykonawczej.
Jako obrońca wstąpiłem do sprawy już po wyroku I instancji i nadesłaniu uzasadnienia wyroku jednemu z oskarżonych. Po analizie materiału dowodowego – złożyłem apelację – w pełni nie zgadzając się z ustaleniami Sądu Rejonowego, który praktycznie nie przeprowadził w sposób rzetelny procesu. Co istotne, jeden z oskarżonych nie złożył na czas wniosku o uzasadnienie wyroku – więc w swojej apelacji podnosiłem, iż Sąd II instancji powinien zastosować przepis art. 435 k.p.k. i orzec również na korzyść oskarżonego, który nie zaskarżył wyroku (spóźnił się z wnioskiem o uzasadnienie wyroku).
Sąd Apelacyjny w pełni zgodził się ze wszelkimi argumentami zawartymi w apelacji, w tym, iż cały proces trzeba przeprowadzić na nowo oraz z tym, iż materiał dowodowy w sprawie nie pozwala na przyjęci, iż doszło do rzeczonego włamania.
Kolejny proces przed Sądem Rejonowym doprowadził do uniewinnienia moich Klientów i udowodnienia, że to nie oni dokonali zarzucanej im kradzieży z włamaniem, a za zdarzenie odpowiedzialne są zupełnie inne osoby.
